‘Uit de opleiding’
In de eerste bijeenkomst van de opleiding tot docent NT1 stellen de deelnemers zich voor. Dat doen ze aan de hand van een kort portretje van een van hun cursisten en het belangrijke onderwerp ‘Wie is de NT1’er?’ komt daarmee meteen al aan bod.
Bianca Scheffers, NT1-docent bij ROC Rijn IJssel ging opeens met heel andere ogen kijken naar één van haar cursisten. We lezen een stukje van Bianca’s verslag over haar leermomenten in de Module NT1.
Wie is de NT1’er?
Wat is de definitie van NT1, was de vraag. Uit de notities in mijn logboekje kan ik direct mijn allereerste leermoment tijdens de eerste bijeenkomst van de opleiding reconstrueren. Ik was al die jaren gewend een heel smalle definitie van NT1’ers te hanteren. Kort door de bocht genomen: alleen de Nederlandstalige, uit Nederlandse ouders geboren, Nederlands als moedertaal hebbende, autochtone leerders. Ik was dan ook stomverbaasd om een klasgenoot tijdens de eerste bijeenkomst (de opdracht waarbij we een cursist moesten voorstellen) een duidelijk allochtone naam hoorde noemen tijdens het introduceren van zijn/haar cursist. Ik vond dat eigenlijk valsspelen….😊 en dacht triomfantelijk bij mezelf “Ik heb tenminste een echte!”. Maar niemand uit de groep, en zeker de twee docenten niet, keek vreemd op bij deze allochtone naam. Uit de informatie die we later ontvingen en die ik zelf opdook over de definitie van NT1 bleek dat het niet nodig is om zo nauw te kijken en dat de definitie breder is…
Opeens keek ik met heel andere ogen naar Rachida, mijn Marokkaanse cursiste uit een volledige NT2-groep waarin de meeste cursisten voor staatsexamen NT2 I of II gaan. Zou dat de reden zijn dat ze altijd het hoogste woord voert bij spreekopdrachten (ze spreekt nagenoeg vlekkeloos en accentloos Nederlands, kent de bizarste spreekwoorden en uitdrukkingen), maar nooit een schriftelijke huiswerkopdracht inlevert (“Ik had geen tijd, Bianca”, “Mijn kind was ziek”, “Mijn man is net geopereerd, Bianca, weet je nog?”)? Ik ging erop letten en ja hoor, haar zinsbouw is perfect - ze hoeft helemaal niet aan samengestelde bijzinnen te werken, zoals de rest van de groep dat wel doet in het toewerken naar B1 of B2 - maar ze krijgt de zinnen nauwelijks op papier en de spelling is dramatisch. Zo anders dan bij haar groepsgenoten! En bij de examentraining voor luisteren komt ze prima mee, bij lezen daarentegen…. Eigenlijk moest ze dus aan heel andere opdrachten werken, zat ze daar helemaal niet op haar plek. Kortom, ze bleek een NT1’er te zijn. In de basisschoolleeftijd naar Nederland gekomen, maar nooit echt een school goed afgerond of diploma gehaald.
Dat was een eyeopener en sindsdien speur ik niet alleen naar andere Rachida’s in mijn NT2-groepen met oudkomers, maar houd ik in mijn les subtiel rekening met haar andere leerdoelen. Dat is net koorddansen, want ze wil absoluut in deze groep blijven en niet switchen. Een van de mooie uitdagingen van het werk in het volwassenenonderwijs!